dinsdag 12 april 2016

Is it me you're looking for?


Vandaag misschien over achterafvoorspellingen. Er is al even geleden vastgesteld dat John Lennon zeker Twitter zou hebben gebruikt. Onlangs las ik dat Walter Benjamin dat, volgens Grunberg, ook zou hebben gedaan. En blijkt, volgens Tim Parks, dat Giacomo Leopardi een blogger zou zijn geworden.

Nee, dan W.F Hermans. Hij viel bij leven terug in mythische tijden. Dat maak ik op uit onofficiële foto’s van het koninklijk huis die zijn vrijgegeven door Vincent Mentzel. Ik raakte geboeid door een actiefoto uit 1985 van de huidige koning en toenmalige kroonprins terwijl hij De donkere kamer van Damokles leest. Bijna dan, het kan elk moment gebeuren. Met zijn vingers is hij al op de helft van Hermans’ meesterwerk.

Zichtbaar in de eigen, lichte kamer van de prins zijn onder meer woordenboeken van Wolters-Noordhoff voor Nederlands (Koenen) en Engels (Ten Bruggencate). Die hadden wij thuis ook! Maar we hadden geen hond. Als meelezer neemt de hond van Oranje driekwart van Willem Alexanders fauteuil in beslag en heeft zich in de Hoogheid genesteld die op zijn beurt goedmoedig en voorzichtig een flank als leuning gebruikt.

Herman Brood beweerde altijd dat de kroonprins fan van hem was, maar daar biedt deze foto geen bewijs voor. Ik detecteer wel een prentje van een andere zanger (Duran Duran?) en, zeer groot, van Lionel Richie. Hij is zelfs is gekartonneerd. Naast zijn hoofd staat He does it all. Dat dunkt mij een toekomstvoorspelling, zij het over iemand anders.


Vlak tevoren, in 1984, had Richie, die met The Commodores al een paar pannen van het dak had gespeeld, zijn grootste solohit beleefd: ‘Hello’. Het weerzien met de videoclip ervan is raar. Op een of andere manier lijkt het verhaaltje te worden herschreven.

Het gaat over een beetje tobberige jongen, die ik maar even Lionel noem. Hij heeft een diepe liefde opgevat voor een scholiere. Ze is zeer bijzonder, want een kei in allerlei kunstvakken. Wel is ze blind. Ze ziet Lionel in alle opzichten niet staan. En hij durft zijn liefde niet te bekennen.

Tot een moment waarop hij kennelijk ‘alle moed bij elkaar heeft geraapt’ en haar belt. Ze ligt dan net op bed te lezen (braille). Onder de warme berichten die ze door de hoorn krijgt, voelt ze zich duidelijk gestreeld. Ook Lionel is blij zijn hart te hebben gelucht.
We zien hem achter een vleugel het refrein van ‘Hello’ zingen. Tot hij, aan het sentimentele eind van het nummer dat zelfs poppuristen doet smelten, weggeroepen wordt door een mogelijk net iets oudere man, misschien een leraar of zelfs een duistere vaderfiguur in de oedipale zin, waarover kenners van De donkere kamer van Damokles geen consensus hebben bereikt.

Deze meneer troont Lionel naar een beeldhouwlokaal. Daar is het meisje een kop aan het kleien, die enige gelijkenis vertoont met die van Lionel maar ook met die van de meneer.
Moet ik er nog bij vertellen dat in de buitenclipse werkelijkheid de toenmalige koningin, Beatrix, meer dan verdienstelijk kon beeldhouwen? Dat een beetje ziener blind is en een beetje blinde een geleidehond heeft? En wat wil ik met die verhalen dan zeggen? Heeft iemand mijn auteursintentie gezien? Hallo?


Naschrift

De foto blijkt eerder – direct, vermoed ik – ten prooi gevallen aan commentaar van de veelbesproken Lezeres des Vaderlands, per tweet: ‘Wim-Lex leest Hermans. Verrassende keuze!’ Misschien toch even becijferen hoe oud de prins destijds was: 17 à 18 jaar. Las hij De donkere kamer van Damokles dus voor de lijst? En zou Oeroeg of Het bittere kruid dan op minder stamina van de Lezeres hebben mogen rekenen?
En uit de biografische schets Zijn eigen land door Robbert Ammerlaan blijkt dat de prins niet door Max Havelaar wist te komen, en dat dit zijn vader en Harry Mulisch evenmin is gelukt (p.221). 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen